Lacrimae rerum : Kieślowski, Hitchcock, Tarkowski, Lynch

Książka

W koszyku

oceń

Lacrimae rerum : Kieślowski, Hitchcock, Tarkowski, Lynch / Slavoj Zizek ; przeł. Grzegorz Jankowicz ; przedmowa Kuba Mikurda. - Warszawa : Wydawnictwo Krytyki Politycznej, 2011. - 326 s. ; 21 cm.

Autor

Zizek Slavoj. Autor Jankowicz Grzegorz. Tł. Mikurda Kuba. Przedm.

Forma i typ

Książki

Temat

Film Kino Kieślowski Krzysztof (1941-1996) Hitchcock Alfred (1899-1980) Lynch David (1946-) Tarkowski Andrzej (1932-1986)

Książka "Lacrimae rerum" jest zbiorem sześciu esejów o tematyce filmowej, z których pierwszy (i dla entuzjastów sprawy narodowej pewnie najważniejszy) zawiera obszerne fragmenty książki o Kieślowskim. Co ciekawe, robiąc wybór, zrezygnowano niemal całkowicie z partii teoretycznych. Mimo to w książce daje się obserwować swego rodzaju symbioza - z jednej strony specjalistyczny (lacanowski) aparat pojęciowy sprzyja (co rzadkie) lepszemu rozumieniu sztuki filmowej, z drugiej - medium takie jak kino pozwala łatwiej przełknąć wszelkie teoretyczne zawiłości. Trudno jednak powiedzieć, by książka miała szczególny walor edukacyjny i mieć nadzieję, że wychowa się na niej nowe (pierwsze?) pokolenie polskich lacanistów. Nic z tych rzeczy; zresztą nie taka jej rola.

zob. w.bibliotece.pl

Status dostępności:

Mosina Wypożyczalnia

Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 791.4 [lok. Mosina Wypożyczalnia] (1 egz.)

Strefa uwag:

Uwaga ogólna

SERIA IDEE nr 4

Adnotacja wyjaśniająca lub analiza wskazująca

Streszczenie: Książka "Lacrimae rerum" jest zbiorem sześciu esejów o tematyce filmowej, z których pierwszy (i dla entuzjastów sprawy narodowej pewnie najważniejszy) zawiera obszerne fragmenty książki o Kieślowskim. Co ciekawe, robiąc wybór, zrezygnowano niemal całkowicie z partii teoretycznych. Mimo to w książce daje się obserwować swego rodzaju symbioza - z jednej strony specjalistyczny (lacanowski) aparat pojęciowy sprzyja (co rzadkie) lepszemu rozumieniu sztuki filmowej, z drugiej - medium takie jak kino pozwala łatwiej przełknąć wszelkie teoretyczne zawiłości. Trudno jednak powiedzieć, by książka miała szczególny walor edukacyjny i mieć nadzieję, że wychowa się na niej nowe (pierwsze?) pokolenie polskich lacanistów. Nic z tych rzeczy; zresztą nie taka jej rola.