Wyjątkowo długa linia = Spokojne niedzielne popołudnie

Brak okładki

Książka

W koszyku

oceń

Wyjątkowo długa linia = Spokojne niedzielne popołudnie / Hanna Krall. - Kraków : Wydawnictwo a5, 2004. - 159 s. ; 21 cm.

Autor

Krall Hanna. Autor

Forma i typ

Książki

Temat

Publicystyka polska Czechowicz Józef (1903-1939) Walentynowicz Anna (1929-2010)

"Ta tytułowa wyjątkowo długa linia na lewej dłoni to miała być linia życia. Była rzeczywiście dłuższa od pozostałych linii: miłości, talentu i sławy. Ale okazało się, że linia linią a życie życiem. Właściciel tej rzekomo wyjątkowo długiej linii przeżył zaledwie 36 lat. Wrócił z Warszawy do Lublina, poszedł do fryzjera się ogolić. Zaczął się nalot i na zakład spadła bomba. Spośród kilku przebywających tam mężczyzn zginął tylko on. Był rok 1939, pierwsze dni wojny. Pozostałe linie okazały się znacznie dłuższe, zwłaszcza ta talentu i sławy. Nazywał się Józef Czechowicz, był ( i jest) jednym z najwybitniejszych poetów polskich XX wieku. Przyjaciółka, którą wtedy, nim wrócił do Lublina po śmierć, odwiedził w Warszawie, nazywała się Franciszka Arnsztajnowa. Była od niego znacznie starsza i całkiem głucha. Łączyła ich dziwna poetycka... przyjaźń? Miłość?

zob. w.bibliotece.pl

Status dostępności:

Filia Czapury

Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 821.162.1-3 [lok. Czapury Wypożyczalnia] (1 egz.)

Strefa uwag:

Tyt. równoległy: Spokojne niedzielne popołudnie

Adnotacja wyjaśniająca lub analiza wskazująca

Streszczenie: "Ta tytułowa wyjątkowo długa linia na lewej dłoni to miała być linia życia. Była rzeczywiście dłuższa od pozostałych linii: miłości, talentu i sławy. Ale okazało się, że linia linią a życie życiem. Właściciel tej rzekomo wyjątkowo długiej linii przeżył zaledwie 36 lat. Wrócił z Warszawy do Lublina, poszedł do fryzjera się ogolić. Zaczął się nalot i na zakład spadła bomba. Spośród kilku przebywających tam mężczyzn zginął tylko on. Był rok 1939, pierwsze dni wojny. Pozostałe linie okazały się znacznie dłuższe, zwłaszcza ta talentu i sławy. Nazywał się Józef Czechowicz, był ( i jest) jednym z najwybitniejszych poetów polskich XX wieku. Przyjaciółka, którą wtedy, nim wrócił do Lublina po śmierć, odwiedził w Warszawie, nazywała się Franciszka Arnsztajnowa. Była od niego znacznie starsza i całkiem głucha. Łączyła ich dziwna poetycka... przyjaźń? Miłość?